Poezja (Pools)

FORT EUROPA

Oto zakazany ląd obwałowany
Strachem

Przybywamy bladym świtem
Niczym zdryfowani
Nikt nas nie czeka.

Śpimy na wale,
Za sobą zostawiamy chleb i buty z cholewami,
Tracimy nasze imiona.

Tej długiej nocy marzymy we śnie,
By czyjaś ręka badała gorączkę
Lub dusiła.

Rankiem – wraz z młodymi wronami,
Rankiem – bardziej nadzy niż pierwszy człowiek,
Rankiem grozę umieszczamy w nawiasach.

Będziemy błagać, choć to już za późno.

Będziemy podążać zakazanymi drogami
W woni spalenizny, we mgle
Do drewnianej przybudówki pełnej koziego mięsa i zakwasu.

Będziemy czuwać pod murem pełnym
Dziur po kulach ostatniej wojny,

Pod oknem, ze którym ktoś macha
Rozgwieżdżoną flagą Europy,

Albo załadowana strzelbą.

Z języka niderlandzkiego przełożył Jerzy Koch