De moed om te falen

Gedichten

Poëziecentrum Gent, 2001

Er is een moment in de nacht waarop tijdlagen en ruimten over elkaar heen schuiven. Ik zit te schrijven aan een eiken tafeltje in mijn tweehonderd jaar oude boerderij in de Vlaamse Ardennen, met de geluiden van zevenslapers en uilen buiten - en tegelijk beweeg ik door tijd en ruimte met een vulpen in de hand: in een tochtige Friese hotelkamer werd Het behouden meisje geboren... Twintig winters is geschreven in een ondergesneeuwd bos, met ijswitte vingers... Mira mater filia groeide uit de voetafdruk van mijn kinderen naast de beregende carrousel bij Sacré Coeur... Shake America! kwam aanwaaien op een nachtelijke patio in Texas en op het dakterras van een wolkenkrabber in New York... Necropolis mon amour ontstond in het slingervormige stadspark van de Poolse necropool Krakow... Het slaat toe overviel me aan mijn moeders ziekbed... Ik kijk erop terug: zie alles in één oogopslag, wil elk beeld bewaren in één pennenstreek - maar in het licht van het grote gebeuren is het woord kwetsbaar: het geloof in het woord vergt moed, en niets wil falen.

Copyright: Johan de Boose en uitgeverij Poëziecentrum