Fluweel van leegte
Roman
Kritak, Leuven, 1994
Het hoofdpersonage in Fluweel van leegte is een jonge kunstenaar die zijn vertrouwd milieu verlaat om zijn geluk na te jagen in de necropolis Petersburg. De voyeuristische achtervolging van een toevallige voorbijgangster leidt hem naar een labyrint, waarin dood en erotiek voortdurend met elkaar worden verward. Het verhaal biedt een cartografie van de roes en het nihilisme. Het nihilisme is evenwel slechts schijnbaar: de poëzie van de taal schept een nieuwe, levensvatbare werkelijkheid. De hoofdpersoon eindigt op de breuklijn tussen leven en dood, in een ingebeeld landschap, aan de tafel van de dromen, waar de tijd is opgeheven en vervangen door de verrukte anarchie van de leegte. Uiteindelijk geldt alleen nog de beleving van de verbeelding, ongrijpbaar, eenzaam, euforisch. Als alles ten slotte verrot, blijft enkel de poëzie van de illusie overeind.
© Johan de Boose